Cytaty, które warto zapamiętać

Nie wiem jak Wy, ale ja ostatnie wydarzenia znoszę po prostu źle. Mieszkam w Lublinie, a tutaj uchodźcy z Ukrainy przybywają na dużą skalę. Obrazki w internecie i telewizji to jedno, ale gdy wybrałam się z potrzebnymi rzeczami na dworzec to wszystko stało się tak uderzające i realistyczne, że aż przytłaczające. Tłumy zdezorientowanych, zmęczonych i smutnych twarzy, w większości kobiet z dziećmi. Wolontariusze, którzy próbują nad tym wszystkim zapanować i pomóc, jak najlepiej się da. Na początku poczułam, że to wszystko nie na moje nerwy, że zaraz się rozpłaczę, a później zdałam sobie sprawę z tego, że swoje własne emocje mogę jednak odłożyć trochę na bok, a sposobem na opanowanie przerażenia, jest działanie, bo pomaganie daje poczucie sprawczości. Wyrywa z letargu, zagubienia, popycha do przodu i wrzuca w tryb zadaniowy. Tu nie chodzi o litowanie się, ale pokazanie, że każdy uchodźca jest tu mile widziany, zaopiekowany i po prostu może na nas liczyć. To pierwiastek normalności brutalnie im odebranej, oswajanie ich z nowym miejscem i ludźmi.

I na dużą większą skalę zareagowało tak samo tysiące Polaków, którzy rzucili się w wir niesienia pomocy. Gdy nie mamy wpływu na to, co dzieje się za granicą, to dynamicznie robimy, co możemy tu na miejscu. Pomaganie uszlachetnia, widzę to teraz wyraźnie. Służy nie tylko jej odbiorcom, ale i pomagającym. W magiczny sposób integruje, łączy osoby o przeciwnych poglądach, przyśpiesza zawieranie relacji na głębszym poziomie. Wyzwala ufność i wiarę w człowieka, po pandemicznym czasie taka lekcja była nam w pewnym sensie potrzebna. Powrotu do dawnej normalności nie będzie, ale czeka nas nowa rzeczywistość i mam nadzieję, że dzięki wspólnym wysiłkom będzie ona lepsza, że wygra dobro, prawda, bohaterstwo, moralność i hart ducha. Trzymam się tej myśli kurczowo. 

Na ten czas bardzo Wam polecam powrót do czytania Jeżycjady, zanurzyć w niej dla uspokojenia głowy. Przygotowałam dla Was zbiór moich ulubionych cytatów, mądrych i kojących, które są nam teraz potrzebne. 

  1. Liczy się każda chwila, którą można spędzić z bliskimi – póki jeszcze są tutaj. Za chwilę będzie za późno. Tak mało czasu zostało. Za mało, za mało czasu, żeby z każdym porozmawiać, żeby odpowiedzieć na całą tę miłość, żeby ogarnąć wszystkie te potrzeby, żeby zadbać o każdego, kto tego potrzebuje.

Sprężyna

  1. Całe dobro – pomyślała – jakie nas otacza, to właśnie suma pojedynczych odpowiedzi na radosne sygnały dobrych ludzi. Ale te sygnały wysyła każdy z nas. Dobre sygnały. I złe. A im więcej wysyłamy tych dobrych, tym większe szanse, że ludzie odpowiedzą nam tym samym”.

Kwiat kalafiora

  1. Pieniądze mają to do siebie, że zawsze je można zarobić. Natomiast na czyste sumienie nie ma innego sposobu niż po prostu je mieć.

Ida sierpniowa

  1. Dobroć też jest siłą, chociaż tak często wygląda na słabość.

Córka Robrojka

  1. Ja się już dawno nauczyłam, że życzliwość rodzi życzliwość i że największa radość to dawać radość innym. Nie można żyć, myśląc tylko o sobie.

Kłamczucha

  1. Nie wolno mi przyjmować, że w pewnych okolicznościach zło nie jest złem.

Kwiat kalafiora

  1. Podejrzliwość jest ohydną cechą i źle świadczy nie o tym, kogo podejrzewamy, tylko o nas, niestety.

Ida sierpniowa

  1. Szwungszajba to koło zamachowe. (…) To koło jest nieproporcjonalnie ciężkie w stosunku do innych elementów maszyny. Żeby je poruszyć, trzeba w pierwszej chwili sporo energii, ale jak się już to koło rozpędzi, to potem samo porusza maszynę. (…) Odniosłem przykład szwungszajby do dziedziny ducha (…). Tak jak koło zamachowe, raz wprawione w ruch (…) własnym rozpędem porusza maszynę, tak i człowiek ma w sobie duchowy rozpęd.(…) Który po każdym upadku, po każdej klęsce każe mu się podnieść i wejść wyżej, i ruszyć przed siebie.

Ida sierpniowa

  1. Nawet najczarniejsza chmura ma srebrne brzegi.

Noelka

  1. Dobro życia polega nie na jego długości, lecz na użytku z niego.

Ignacy Borejko

  1. (…) człowiek jest potrzebny innym ludziom, a ci inni są jemu potrzebni.(…) jak się człowiek odgradza od innych – to tak, jakby zniknął. A im więcej ze siebie rozda – tym bardziej żyje.

Najlepiej jest człowiekowi wtedy, kiedy nie myśli o sobie. 

Nie ten jest bogaty, kto dużo ma, tylko ten, kto dużo daje.

Dziecko piątku 

  1. Jedno wpływa na drugie, a drugie na trzecie, że misterna, nieobjęta ludzkim umysłem siatka tych szczelnych, nieskończonych powiązań i zależności – to jest harmonia. Nic nie było samo dla siebie, wszystko było czemuś do czegoś potrzebne.” 

Pulpecja

  1. „Pieniądze […] mają to do siebie, że zawsze je można zarobić. Natomiast na czyste sumienie nie ma innego sposobu niż po prostu je mieć.” 

Ida sierpniowa

14. Ludzie na ogół obdarzeni są instynktem społecznym i samozachowawczym. Poza tym ludzkość nie składa się wyłącznie ze zbrodniarzy, tępaków i chamów. Sam znam osobiście kilku osobników szlachetnych i rozumnych. Problem w tym, żeby ich było coraz więcej. I żeby jednoczyli wysiłki.

Szósta klepka

15. – Kiedyś miałam wielkie plany, chciałam zmieniać świat – i tak niewiele z tego wyszło. (…)
– Niewiele?! Tak sądzisz? Bo wyobrażałaś sobie, że to będzie spektakularna feta, fanfary, sztuczne ognie i blask. Tymczasem jest to proces tak dyskretny, że aż ty sama go nie dostrzegasz. Po prostu się starasz – najlepiej jak potrafisz. Mało znam osób, które się starają tak bardzo, tak niezawodnie, uparcie jak ty. I tak właśnie zmieniasz świat, dzień po dniu. Nieważne, że nie wszystko zdążysz zrobić. To, co robisz, jest dobre. A więc siłą rzeczy sprawiasz, że świat jest lepszy – chociaż o tę odrobinę.

Sprężyna

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s